DLA ZAKOCHANYCH, MAŁGORZATA MUSIEROWICZ

„Dla zakochanych” Małgorzaty Musierowicz to razem 176 stron, 88 dla Niej i 88 dla Niego. Nie trudno zauważyć, że „książeczka ta ma układ symetryczny, choć odwrócony: w obu częściach powtarzają się tematy i tytuły rozdziałów, choć treść jest odpowiednio inna”. „Dla zakochanych” została pomyślana dla młodych czytelników (chociaż i starsi z pewnością z niej skorzystają), dla tych, którzy dopiero uczą się, jak wyrażać miłość, bo przecież można to zrobić na wiele sposobów. W każdej części znajdziemy wybór wierszy lub ich fragmentów traktujących oczywiście o miłości. Niemały trud zadała sobie pisarka, aby je wszystkie odnaleźć i skomponować z treścią książki. Każdy z nich można wpisać na Walentynkowa kartkę i przesłać ukochanej osobie. Dla mnie z kolei są one powodem, dla którego sięgnę do zapomnianych tomików wierszy i będę poszukiwać poetyckich inspiracji. Utwory poetyckie poprzeplatane są rozważaniami okołomiłosnymi, często, jak to bywa u Małgorzaty Musierowicz, bardzo zabawnymi. W to wszystko wplecione są przepisy na potrawy miłosne, bo czyż nie wspaniałym sposobem na wyrażenie swojego uczucia jest własnoręcznie zrobiony deser lub pyszny obiad?

Często w ten sposób mówię “kocham Was” do moich „Chłopców”, jak ich pieszczotliwie nazywam, i wiem, że oni to wiedzą. Jak można inaczej nazwać trzydaniową kolację złożoną z ich ulubionych dań, zrobioną zupełnie bez okazji, kiedy wiem, że mały lub duży Chłopiec czymś się smuci bądź trapi. Lub wręcz przeciwnie – chcę w ten sposób uczcić ich mniejsze lub większe sukcesy. Ta mała książeczka dostarczyła mi kolejnych inspiracji, wiem, że po kolei będę wypróbowywać sprawdzone przepisy autorki. Dziś na przykład będzie krupniczek „The Prophet” i złote serduszka z sosem kminkowym, a na deser „Wierne serce”. Wszystko zaczerpnięte z tej książki. I wcale nie dlatego, że są dziś Walentynki, których nie obchodzimy, tylko dlatego, że ich kocham. Wyszykuję im cały miłosny weekend, będziemy spacerować brzegiem morza (jeśli pogoda dopisze), oglądać głupie lub niegłupie filmy, rozmawiać, jeść i pić wino (a nieletni sok). Będziemy świętować wspólny, wolny czas i to, że możemy być razem. 

Głównym zadaniem „gawędy kulinarnej”, jak o niej pisze Małgorzata Musierowicz, jest „dostarczenie ci wypróbowanych, miłosnych przepisów kulinarnych, często będących dziedzictwem rodzinnym, a niekiedy – stworzonych przeze mnie osobiście, na drodze eksperymentalnej”. Przyznaję, że to dla mnie najcenniejsza część książki. Mam ogromny sentyment i bardzo sobie cenię te przepisy, które przechodzą z babci na matkę, z matki na córkę. Sama mam kilka takich, a kilka przekazały mi w zaufaniu bardzo bliskie mi osoby. To nie tylko przecież przepisy, to wspomnienia, kawałek życia ludzi, którzy często już odeszli, to historia.

Z przyjemnością przeczytałam „Dla zakochanych”, okołomiłosne opowieści toczące się podczas gotowania wpłynęły kojąco na moje serce i duszę. Uciekam więc do kuchni i zostawiam Wam jeden z najpiękniejszych wierszy, niech to będą życzenia dla Was, wszystkich zakochanych:

„Prorok” Khalil Gibran (przekład Małgorzata Musierowicz)

...Lecz niech będzie przestrzeń w waszej wspólnocie.

I niech wiatr niebios tańczy między wami.

Kochajcie się wzajemnie, lecz nie róbcie z miłości okowów;

Raczej niech będzie ruchome morze między brzegami waszych dusz.

Napełniajcie nawzajem swoje naczynia, ale nie pijcie z jednego tylko.

Dzielcie się chlebem, lecz nie jedzcie z tego samego bochna.

Śpiewajcie i tańczcie razem; bądźcie radośni,

Lecz pozwólcie jedno drugiemu na samotność,

Struny lutni też są osobne, chociaż drżą tą samą muzyką.

Oddajcie sobie serca, lecz nie we władanie,

Bo tylko ręka Życia może zapanować nad waszymi sercami.

I stójcie obok siebie, lecz nie za blisko;

Kolumny świątyni też stoją oddzielnie,

A dąb i cyprys nie rosną jeden w cieniu drugiego.

__________________

Małgorzata Musierowicz, Dla zakochanych, Wydawnictwo Akapit Press, 2008, s. 176.

-------------------------------

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polska literaturę, Pochłaniam strony, bo kocham tomy, Z półki - 2013.