WYMARZONY DOM ANI, Lucy Maud Montgomery

„Wymarzony dom Ani” to pierwsza „dorosła” część opowieści o rudowłosej Ani Shirley. Ania zmienia się w panią doktorową Blythe i wreszcie (nareszcie!) łączy się węzłem małżeńskim z ukochanym Gilbertem. Zostawia Zielone Wzgórze i przeprowadza się do małego domku z widokiem na Zatokę Czterech Wiatrów. Zawsze zazdrościłam Ani tych wspaniałych domów i malowniczych miejsc, w których mieszkała. Tym razem  wkracza jako trzecia młoda mężatka do Wymarzonego Domku otoczonego starym sześćdziesięcioletnim ogrodem. Pojawiają się i charakterni sąsiedzi – kapitan Jakub, który marzy o wydaniu książki o swoim życiu, nielubiąca rodu męskiego panna Kornelia oraz piękna i nieszczęśliwa Leslie Moore. Wszyscy oni należą do Rodu Józefa, ludzi, którzy doskonale się rozumieją i uwielbiają.

W „Wymarzonym domu Ani” kończy się dziewczęca beztroska,  Ania przeobraża się w młodą kobietę, której dorosłe życie od razu daje trudną lekcję. Jest w tej książce sporo melancholii i i zadumy, jest trochę mroków dorosłości, ale to wciąż bardzo ciepła opowieść, niemal sielankowa.

Uroczy jest wątek romansowo-sensacyjny, który dodaje smaczku całej historii.

Przyjemnie było mi czytać o tym, jak Ania rozkwita pod wpływem kochających spojrzeń Gilberta, jak po raz kolejny zjednuje sobie wszystkich wokół i oczywiście nie może zostać całkiem obojętna, gdy w grę wchodzi szczęście dwojga zakochanych osób. Ania po prostu musi się wmieszać w historię tak, aby miała szczęśliwe zakończenie.

Nie dziwię się, że “Wymarzony dom Ani” do dziś potrafi wzruszać młode (i starsze) dziewczyny. Któż nie marzy o oddanym, kochającym mężczyźnie i wspaniałym, bajkowym domku na początku wspólnej drogi?

Ja również się wzruszyłam, ale trochę  szkoda mi tej malej, rudowłosej dziewczynki. Dobrze, że czasami dochodzi do głosu i powoduje, że dorosła Ania wciąż potrafi tańczyć na plaży i snuć swoje marzenia.

____________
Lucy Maud Montgomery, Wymarzony dom Ani, przeł. Stefan Fedyński, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2013, s. 305.


Pierwsze zdanie: Chwała Bogu, koniec z geometrią! - rzekła z uczuciem ulgi Ania Shirley.

Ostatnie zdanie: Żegnaj, drogi, mały Wymarzony Domku!

--------------------

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania Book-Trotter, Czytajmy Anię.