TAJEMNICA ABIGEL, MAGDA SZABO

Napiszę krótko- „Tajemnica Abigel” Magdy Szabo podbiła moje serce tak samo, jak serial „Abigel” z niezapomnianą Eve Szarenesci w roli Giny, który oglądałam wiele lat temu.

Jest rok 1943. Węgry są wielkim wojskowym sojusznikiem III Rzeszy, a ich żołnierze giną na froncie wschodnim. Nie każdemu w wojsku jednak odpowiada ta sytuacja, zawiązuje się więc opozycja. Peszt w niczym nie przypomina wielu europejskich miast w tamtym okresie, tam żyje się tak, jakby wojny nie było. Normalne życie na ulicach, wciąż wydawane są herbatki, przyjęcia na których robi się maślane oczy do adoratorów. Takie życie zna Georginia Vitay, czternastoletnia uczennica, ukochana przez swojego ojca generała, który zastępuje jej także matkę, uwielbiana przez francuską guwernantkę, rozpieszczana przez ciotkę. Pewnego dnia jednak wszystko się zmienia, ojciec zabiera ją do granicznego miasta, które od wielu lat szczyci się wspaniałą kalwińską pensją imienia biskupa Matuli. Ta szacowna szkoła to ponury gmach, w czasach średniowiecznych będący klasztorem, z zakratowanymi oknami, grubymi murami i rygorystycznymi regułami przypominającymi nie tyle pensję, co więzienie. Rzadką okazją do chwili wytchnienia dla dziewcząt jest ogród, z którego można zobaczyć skrawek nieba, a swoje marzenia, prośby i obawy powierzyć rzeźbie tajemniczej Abigel. Od wielu lat pozbawione jakiekolwiek prywatności i odcięte od świata pensjonariuszki, uciekają się do niej po pomoc i często doznają pocieszenia.

Kim jesteś Abigel? Kim jest ten ktoś, kto tutaj z nami mieszka, kto słyszy o czym się szepcze, kto wszystko wie… Wśród tych białych ścian żyje ktoś, kto zdaje sobie sprawę, że my wszystkie jesteśmy tu daleko od domu, od rodziców, a wymaga się tak wiele, że czasem przekracza to nasze siły i coraz to któraś z nas się potyka… Nikt nie widział twojego prawdziwego oblicza, a my wszystkie wiemy, ze tu działasz… Kim jesteś Abigel?

Takie pytania zadawała sobie niejedna matulanka, stawiała je sobie i Gina.

Magda Szabo ma doskonale pióro i świetnie potrafi budować napięcie bez brutalnych czy dramatycznych scen. Książkę wypełnioną wieloma barwnymi, emocjonalnymi opisami, pozbawioną niemal dialogów, pochłonęłam niemal w rekordowym tempie. Czytając jej strony drgało mi serce z rozpaczy, obawa o losy bohaterki rozszerzała mi źrenice ze strachu, aby po chwili moje usta rozciągnąć w uśmiechu.

Poruszyło mnie kompletne osamotnienie Giny w gronie piątoklasistek i przypomniało, jak bardzo dzieci potrafią być okrutne, gdy ktoś odważy się wyłamać z szeregu lub po prostu być innym. Od pierwszej strony całym sercem stałam za Giną, bo Giny po prostu nie można nie lubić. To czupurna, charakterna dziewczyna, z jednej strony nieco dojrzalsza od pozostałych koleżanek, bo poznała inne życie poza murami pensji, z drugiej strony tak samo naiwna i dziecięco ufna. Jakże współczułam jej, kiedy przyszedł moment, gdy musiała dojrzeć podczas jednej, decydującej rozmowy, porzucić świat dziecinnych dąsów i pragnień, na rzecz ważniejszych rzeczy, ponieważ zdała sobie sprawę, że to od jej postawy zależy życie innych osób.

„Tajemnica Abigel” to wspaniała młodzieżowa powieść z myszką, która, szczerze wierzę, może zauroczyć nie tylko młode dziewczyny w wieku pensjonariuszek, ale kobiety w każdym wieku jeszcze przez wiele, wiele lat. Mam ogromną nadzieję, że takie piękne książki o miłości, przyjaźni, poświęceniu tak szybko się nie dezaktualizują.

Kim jest więc Abigel? Dowiedzcie się sami. To ważne pytanie w tej powieści, ale nie najważniejsze. 

Magda Szabo, Tajemnica Abigel, przeł. Alicja Mazurkiewicz, Wydawnictwo C&T, Toruń 1997.

Zdania napisane kursywa są cytatami pochodzącymi z książki. 

---------------------------

Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: Tydzień bez nowości, Wojna i literatura, Trójka e-pik oraz Book-Trotter.